ANAFOR

Bıktım bu zoraki gidişlerden
Sonra umutlu yakarışlardan
Eşlik etmiyor yüreğim bana
Sığınırken hayat adlı limana

Serencamıma bu kaçıncı sorgu
Her seferinde bana ait kaygı
Olsaydı yokluk isterdim yokluğu
Ah bu ezelsiz ebediliğin aylaklığı

Akıl kökünde dinamittir bu sevgi
Hiçlikten ruhuma kesilen vergi
Mutlak varlığın kıyısında bihaber
Aşk ile ruhumu demle ey semaver

Kurtuluş budur, bu da hakikat zor
Ellerimde sönmemesi gereken kor
Vur kendine her dem değişen ne
Neden? sorularına mahkum köle

İçimde çığlık çığlık imdat sesleri
Hayal imiş benden biz olma hevesleri
Ayrılığın matemine çağlar kuru ırmak
Saçma! Bensiz beni Hakka kurmak

Karşımda mağlub bir şovalye şimdi
Boşa çok kükredi amma artık sindi
Nasip gökten uzanan bir el imiş
Onu tutan, Aşkın Rabbına Kul imiş...


Mustafa GÜRBÜZ

ŞİİRLER-1

Ağabey
“sevgili ağabeyim'e

Umut kapısında ben, ötesinde nicesi vardı
Günüm sanma gündüz; onun da gecesi vardı
İnsan olmanın aşk denilen hecesi vardı
Kaybettim; ardımda tatlı hayal oldu ağbi

Hedefe varmanın sabrında sebatım vardı
Yolda yürümeye bitmez takatım vardı
Dilimde duası düşmeyen ahadım vardı
Ben susunca; O da birden lal oldu ağbi

Şimdi hayallerimi yiyen heyulam kaldı
Bir korku ki yüreğime biçarelik saldı
Mutun bahçesine ademle şeytan daldı
O elma ademe haram iblise helal oldu ağbi

Sukutumda ikrarsız isyan var şimdi
Yapılmamışlara bende nisyan var şimdi
Atiye baktığım herşeyde pinhan var şimdi
Anlık başarılar bana yeten bal oldu ağbi

Mustafa Gürbüz




Aklı Ziyanım

Topraktan yaradılan insana
Karılırken çakılda karışmış...
Gönül ile varedilen insana
Ol çakıldan akılda karışmış... (maalesef)

Mustafa Gürbüz

BEN Kİ ŞAİRİM..

KİMSİN-2
Yıllar yılı arar durururum
Ne alemde ne bende bulamadığım sensin
Ne adın bilirim ne de suretin görürüm
Bilerek aradığım bilemediğim sensin

Kimsin nesin kimbilir nerdesin
Yedi kat arza bakarım belki yerdesin
Atim yok ufkum yok cümlede perdesin
Ruhuna dokunup ellemediğim sensin

Sorular cevapsız cevaplar sonsuz
Olmadığın zaman yok yerin mekansız
Yokluğun yok varında varlık izansız
Aklımın koridoruna alamadığım sensin

Sebebsin esbabtan beri fiili failsin
Sussam fikrim konuşsam dilsin
Kendimde anlamadığım candan halsin
Hal olupda ölemediğim sensin

Sırlı bir düğüm çözüm bilmez
Ağlasam yakarsam nazım bilmez
O için yanarım ama közüm bilmez
Ateşini söndürüp küllemediğim sensin

Ölüm ise sen adlı sırra nokta
Süre gidecek bu arayış ta o vakte
Sensin zerre sensin yekta
Ezelden ebede dolandığım sensin