Ağacım sensin , gölgem sensin
Sensin karıldığım toprağım
dalım , budağım
yorgunluğumda yastığım
Dayanağım ...

Sen ki
Kovuğundur sığınağım
özge suyuna susadığım
susadıkça , kanamadığım
içtikçe
nefes aldığım ;

Sende yokum
Sensin köküm
Tadın , kokun , suyun
gölgen , güneşin , özün
huy'un
budur yüküm ...

Heryerinde çokum
yalnız sende tekim
Meyvenim ;
Ben sen ile yüklüyüm ...

Var'ımı vâr eden
suyundan can veren
büyüten
özümleten
tadımı tatlı kılan
Öz'üm sensin ...

Düşsemde
ayağının dibidir yerim
sana bağlıdır zincirim
nasıl
nereye giderim ?

Gün be gün
düşkünüm
toprağına düşmüşüm
ayağının dibinde
senden ayrılıktır derdim ,
aşığınım en aşağıdan
seni izler , sızlarım
nereye yürüsen
dursan
iz'in olurum ...

Aşığınım
yok sende yokluğum
sende çöğür vermiş
sende açmış
senin meyvensem ,
düşersem de
toprağında çürür
yine yeniden
toprağına karışıp
yine yeniden
gizden gize
yol bulur
yol alır
özüne yürürüm ;

Köküm sensin , dalım sensin
Karıldığım toprağım sensin
meyvenim ...