Ey Aşk ! bilirim mücrimim; dergah-ı eşiğinde
Geçmem kapından,Haydar-ı kerrar sırrı yaksın
Giz ki ; aşk aşkı saklar - maşuğunda aşığında
Var desem bilinir sırrım yokluğun vârı yaksın
Gel dediğinde değil ben ; dağ yürür alem yürür
Tüm gitmeler tümlenirde ; gelmelere bürünür
Ol Sultan gedasını ister yüceltir ,isterse batırır
Yedi kat yerdibine vurur ki ; Beyza-i nâr yaksın
Bilmeden bilinenim bilinmezin gönlü rahminde
Belâ - i aşka belâ söyletir hakikat ervahında
Ayrılığın bitmez hüznünde ,vuslatın eyvahında
Sırrım ile sükutum sessiz sözsüz ah-ı zâr yaksın
Nefesini çamuruma üflemeden aşığındım sırrımdın
Yoktan var'a ,ezelden ebede döndürülmez yarimdin
Düştüğüm hârımdın, "serin ol"emrinde mahirimdin
Üşüdüğüm kutbunda buzda pişiren yar yaksın ...
No comments:
Post a Comment