Şimdi susmanın vaktidir
İkrarımı duymayan yar ağlasın…
Bu yalnızlık; ayrılığın aktidir
Kalemimi kıran ağyar ağlasın…
Ruhumu astım gönlümü kustum
Sidre-i müntehadan esfel’ine bastım
Kuyudan çıksam hücremde mahpustum
Âmâ’-ı Yakup kılan intizar ağlasın
Secde-i firavundum eşiğine suda yandım
Ümit kıldım sözüne cehenneme kandım
Heyulaymış… hülyalı aşk sandım, uyandım
Gerçeğime uzanan gurbet-i diyar ağlasın
Daim inkiyad eyleriz hükm-ü rahmana
Layık görmemiş canan ol bizi divanına
Aşk mı? Uydum dört tekbir cenaze namazına
Ruh-u mevtamı kucaklayan mezar ağlasın
No comments:
Post a Comment