Kimse bilmesin halimi
Halimi ; pür melalimi
Toprak örtsün cemalimi
Yar-i divana varayım
Ebed müddet intizarım
Sanma bundan ah-ı zarım
Aleme bol, cana darım
Sonsuz mekana varayım
Bitmesin aşkı zikirim
Ben ki daim sen fakirim
Cümlem,hecem; aşk fikirim
Meşk-i canana varayım
Pervanedir cümle alem
Nasıl yazsın söyle kalem
Cansın can; gayrın elalem
Yakin-i cana varayım
Külli nar isem ahiri
Müşteki olmam ebedi
Makamı şükrüm ezeli
Teslimi an’a varayım
İllede sen; müştakım ben
Sen ki nakş edilen desen
Gül bağında gül-ü ahsen
Batan dikene varayım…
Sunday, May 30, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment