Kelimelere can verdim yaratmanın tadında
gerçek olan şair gönülü hakktan bir cüzdü…
Can verdiğim sözcükler dönüp beni vurdu
Artık canım yanıyor ve bilerek kutsallığını
Terk ediyorum
aşk-ı;
çilesinden usandım
her şeyi terk ediyorum / terk edebilmek dışında
Kulun isyanı gibi ;
bütün can verdiğim aşk sözleri
İsyan ettiler varlığıma / isyan eden sevdalarım gibi
Susuyorum ebedi
anlaması gereken bir’i bile anlamadı beni
ve dilruba’yı
ve dilara’yı
velhasılı sevdayı
terk ediyorum ya rab ...
Senin sevginle baş edemiyorum ben
Artık korkun üzerineyim…
Bu Mantık çağında senden bir gönül
sığmıyor bu mekana
ve bunu bana vermekte senin hatan…
Şairim ben
ve Ebedi sırrım… Kimse bilmeyecek beni…
Yıllar önce demiştim ya…
Bütün şiirler bana yazılmıştı kendime idi…
Sana yazmış olsaydım bile
anlayamadın ki…
her şeyin sonu varmış…
sonsuzluk sır
Sunday, May 30, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment