SIR

Sen
Bir alemsin kendi içinde
Güneşin var; kendin içinde

Sen
Hal-i hareketsin etraf-ı kendinde
Kabe-i kalbini tavaf-ı kendinde

Sen
Dönüştesin özündeki güneşinde
Yanmaktasın aşkın nur-u ateşinde

Sen
Pişmektesin ve dem ile buharsın
Göğe yükselir rahmet olur yağarsın

Sen
Aşkı bil; yalnız bil kendi içinde
İçimizdeyiz hep içimizdekinin içinde

Sen
Özünde dönüşünle güneşinede dönersin
Sen ki sende pişer, yar-i şemsde tütersin

Sen
Sanma bu döngüleri tezat-ı çift içinde
Bir de başlar, birliğe erer, biter birliğinde